دلتنگی های یک کرم دندون

 مریم ... نمی دونی این روزها  بخش سرکش وجودم با چه شدتی برانگیخته شده . انگار از اعماق وجودم سر بلند کرده و کنترل همه زندگیم را به دست گرفته ....  وقتی توی آینه نگاه می کنم از دیدن برقش تو چشمهام وحشت می کنم ...
این روزها حتی نگاهم هم سرکش شده .... درست مثل کارهام ... حرف هام ... و فکرهام ....

 می دونی مریم ! از یک طرف خوشحالم چون می بینم این بخش یک دنده ی لجباز و افسار گسیخته داره یک تکون حسابی به زندگیم می ده و چنان جلو می روندم که امکان نداشت درحالت عادی چنین سیری را طی کنم ...
از یک طرف هم گاهی نگران می شم چون می ترسم واقعأ کنترلش از دستم خارج بشه ... می ترسم طغیان کنه ... می ترسم پشت پا بزنه به هر ایمان و عقیده ای که باقی مونده ..... 

گاهی اوقات نگاه  پسر توی آینه خیلی می ترسوندم مریم ...

نگاهش بیش ازحد محکمه ... !

پسر عزیزم خوشحالم که می بینم انقدر بزرگ شدی انقدر مرد شدی که می خوای به من و بابات کمک کنی اما نه ... من می مونم و کتک می خورم .... این تنها راهیه که می تونم به پدرت ثابت کنم که هنوز هم عاشقانه دوستش دارم ...

خبرش رو که شنیدم چند لحظه میخکوب شدم و فیلمش رو که دیدم دیگه اختیارم دست خودم نبود ... اشک بود که می ریخت و می ریخت ...

سلام خانومی ... می دونم الان نشستی سر قبر من و داری گریه می کنی... گریه نکن .... من به خاطر تو پریدم ... می دونی اون وقتی که موتور از زمین رها شد و تو آسمون معلق شدم یاد چی بودم؟ یاد تو ... یاد گوشواره هایی که یا حسرت نگاله می کردی ... یاد دوچرخه ای که چند سالیه قولش رو به پسرمون دادم ... خجالت می کشم تو چشات نگاه کنم خانومی ... شرمنده ام که باختم ... که مردم و نتونستم با جایزه ای که قولش رو بهت داده بودم خوشحالت کنم

وقتی با مخ خوردم زمین تو اون تصاویر آخر تمام صحنه هایی رو دیدم که با هم دنبال کارها بودیم ... می دونم ... تو هم سختی کشیدی ... تو هم خسته شدی و پا به پای من از این اداره به اون اداره دویدی تا مجوز رو جور کردیم .... تا ورزشگاه رو آماده کردیم ... تا اتوبوس ها رو چیدیم .... همون هایی که الان میگن یاعث سقوط منه ....

اون لحظه آخر که چشمام رو بستم چهره بهت زده تو وسط تماشاچیا بد جوری شرمنده ام کرد خانومی ... افتخارش رو نداشتم که افتخار کشورم باشم .... نتونستم ...

یادته دفعه قبل وقتی موفق شدم پریدیم تو بغل هم و گریه کردیم؟ گریه مسخره ای بود از شادی ... یادمون نبود که عزرائیل اگه رو آسمون یه دره عمیق خفت آدم رو نگیره درست جایی گیرش میاره که فکر میکنه زندگی تازه شروع شده

پ.ن: محمد جواد فالیزوانیان موتور سوار ایرانی هنگام ثبت رکورد پرش از روی ۲۲ اتوبوس سقوط کرد .... روحش شاد