شهامت چرخيدن
من ... پشت يك عالمه علف هاي بلند و شاخه هاي گندم ... كنار آب نشسته بودم .
اونقدر كوچولو بودم و علف ها بلند , ديده نمي شدم ..........
دیگه حتی به ديده نشدنم هم عادت كرده بودم ... نشسته بودم و همه تنهايی هام را با ماهي های قرمز و كوچولوي حوض تقسيم مي كردم ...........
تو....... همه ي علف ها و گندم ها را كنار زدی ......... به من رسيدي ................. من را صدا زدي .............. من سرم را بلند كردم ...... از چرخيدن به سمتت مي ترسيدم .....
چشمم به ماهي های حوض افتاد كه از خوشحالی مي رقصيدند ......... و به تصوير خودم توي آب ... كه چشم هام بهم التماس مي كرد .............
چرخيدم .....
يك نور شديد براي يك لحظه كورم كرد .....
....... بعد ...........
تو به من نگاه كردی .........
و من به دنيا اومدم ............. !
تو با من خنديدی ..... در وجودم رقصيدی ..... تمام لحظه هام را با من نفس كشيدی .... قطره هاي اشكم را كف دست هات جا دادی ... ذره ذره ي معني نگاه هام را پرستيدی ... دست هاي يخزده ام را با نفس هات گرم كردی .......... صداي قلبت را ... موسيقي تك تك لحظه هام كردی ...
ومن با شنيدنش ...... آروم شدم .....
کنارم نشستی ...... و بالاتر را بهم نشون دادی ........ من ... سرم را بلند كردم ........ و آسمون را ديدم ....... !
تو بهم ابرها را نشون دادي ..... ستاره ها را ....... ماه را ....... و اون چيزی كه پشت ماه و آسمون و ابر و ستاره هاست ......... !
و من عاشق شدم ......... !
....................................
و امشب فقط می خوام بگم که .........
از ته ته دلم .... ممنونم ......... از اون چيزی كه پشت ابر و آسمون وماه وستاره هاست .............
به خاطر اينكه شهامت چرخيدن ..... به دنيا اومدن .... و عاشق شدن را بهم داد ........
و از تو .......
كه با سرعت تك تك ضربان قلبت .......اون نور خيره كننده را به هر لحظه ی زندگيم بخشيدی ............ !