شعر های عاشقانه يک مرده
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب اول:در حال مردن
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تب دارم
پرستويی میپرد
سياه بال و سرخ دل
و ماه در خرابه پشت خانه
ستاره می زايد
تب دارم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب دوم:رو به مرگ پشت به زندگی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گلهای ملافه را
اشک هايم آب می دهند
گلهای ملافه رشد می کنند
ساقه ها می پيچند
می شکفند
همه آبی
مگر معجزه شود
که من باز گردم!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب سوم:مرگ
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب است
ابري ست
اما باران نمی بارد
و من خوابم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب چهارم:غسالخانه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
من؟
در این اتاق سرد و سپید
غم توی دلم مثل گنجشکی
تو؟
در آن اتاق دراز
مثل قبر!
تو که دل نداری بفهمی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب پنجم:توی قبر
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
توی تاریکی
بین جمعیت گریان
گم شده ام
از کنار قبرم رهگذری می گذرد
که تو نیستی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب ششم:مرثیه
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
روی قبرم آب می ریزند
زنی گریه می کند
خوابم را
سر و صدای گنجشکهای عاشق
آشفته میکند
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب هفتم:خواب
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
برگهای سبز مو
مشتاق باران
خيس می خورند
در دور دست پرنده ای می خواند
نوک کوچکش را
در اشتياق قطره باران
باز و بسته می کند